إنّ أخي الحسين كان دفع إليّ سفطاً بخاتمه ، واللَّه ما أدري ما فيه ، وأرى إذا وُلد هذا الغلام أن أدفعه إليه ، ثمّ دعت بالسِّقط فدفعته إلى محمّد بن عبداللَّه بمحضر من القوم ، وحمل معه إلى منزله ما تدري ما فيه فهي التي شهرته ، وقال النّاس فيه . حدّثني عليّ بن العبّاس ، قال : حدّثنا عبّاد بن يعقوب ، قال : أخبرنا إبراهيم بن محمّد الخثعميّ ، عن محمّد بن يعلى ، عن القاسم بن عيلان بن عبداللَّه بن الحسن ، قال : دعتني عمّتي فاطمة بنت عليّ فقالت : يا بنيّ ، إنّ أبي عليّ بن أبي طالب كان يذكر أنّ أصغر وُلده يُدرِك المهديّ وأنا أصغر وُلده ، وقد كان يذكر ويصف علامات فيه ، فلستُ أراها في أحذ غيرك ؛ فإن كنتَ أنتَ ذاك ، فعليك بالنّمط الأوسط من النّمطين ، يرجع إليك الغالي ، ويلحق المقصِّر ، ثمّ اشفني من بني أميّة . « 1 » أبو الفرج ، مقاتل الطّالبيّين ، / 163 أخبرني عمر بن عبداللَّه ، قال : حدّثنا عمر بن شبّة ، قال : حدّثني عليّ بن إسماعيل بن صالح بن ميثم : أنّ عيسى [ بن موسى ] لمّا قدم قال جعفر بن محمّد : أهو هو ؟ قيل :

--> ( 1 ) - وعلىبن عباس مقانعى به سندش از مسلم عامري حديث كرد وگفت : كسى كه محمد بن عبداللَّه را مشهور ساخت ، فاطمهء بنت علي عليه السلام بود كه چون بن عبداللَّه متولد شد ، به نزد أو آمد ونگاهى به أو كرد . آن‌گاه انگشت خويش را در دهان أو فرو برد وديد در زبان أو گرهى وجود دارد . فاطمه از آن ساعت پرستارى أو را به عهده گرفت ومحمد بيشتر أوقات نزد أو بود وكم‌تر نزد مادر خود ( هند ) بود . تا اين كه محمد بزرگ شد واز مكتب بيرون آمد . روزى فاطمه غذايى ترتيب داد وعده‌اى از خاندان خود را به خانهء خويش دعوت‌كرد وچون غذا خوردند ، گفت : « خدا را گواه كه برادرم حسين يك جعبه‌اى به من داد وبه خدا سوگند ، من نمىدانم در آن چيست ومن آن را گذاردم تا چون اين پسر به دنيا آيد ، آن را به أو بسپارم . » سپس جعبهء سربسته در حضور آن‌ها كه حاضر بودند ، به دست محمد بن عبداللَّه داد وأو نيز آن جعبه را به خانهء خود برد ومعلوم نشد در آن چه بود ، وهمين جريان سبب شهرت محمد شد وموجب شد كه مردم آن سخنان را دربارهء محمد بگويند . علىبن عباس به سندش از عبداللَّه بن حسن روايت كرده [ است ] كه گفت : « عمّه‌ام فاطمهء بنت علي عليه السلام مرا طلبيد وگفت : اى فرزند ! بدان كه پدرم علىبن ابىطالب مىفرمود : كوچك‌ترين فرزندان من مهدى را درك خواهد كرد ومن كوچك‌ترين فرزندان پدرم هستم . آن جناب نشانىهايى براي مهدى ذكر كرد كه من آن‌ها را جز در تو در ديگرى مشاهده نمىكنم واگر براستى تو مهدى هستى ، راه وسط ( وميانه ) را پيش گير ؛ يعنى راهى كه غاليان به تو بازگردند وكساني كه تقصيركارند به تو بپيوندند . آن‌گاه انتقام ما را از بنىاميه بگير . » رسولي محلّاتى ، مقاتل الطّالبيّين ، / 229 - 230